Արմեն Բադալյան. “Եվրոպան ուղղակի դիզայն է”

12 06 2009

Copy of asa

Դիանա Մ. Երբվանի՞ ց եք ուսումնասիրում հայկական քաղաքական դաշտը եւ արդյո՞ ք համեմատական վերլուծություններ արել եք Հայաստանի նման երկրների հետ:

Քաղաքական դաշտը ուսումնասիրում եմ 90-ականների սկզբներից: Սկզբում նախ սիրողական մակարդակով, իսկ վերջին 10 տարիներին ավելի մասնագիտական մակարդակով: Իհարկե, համեմատություններ արել ենք եւ Հայաստանի, եւ հարեւանն երկրների միջեւ: Պիտի արձանագրեմ, որ հայկական մենթալիտեի միջեւ տեղի են ունեցել որակական փոփոխություններ 90-ականների կեսերից: Մինչեւ անկախությունը, երբ մենք ԽՍՀՄ տարածքում էին եւ ԽՍՀՄ վերջին տարիներին, երբ բուռն քաղաքական գործընթացներ էր տեղի ունենում, այն ժամանակ մենք եվրոպական քաղաքական կուլտուրայի տարածքում էին եւ որակական առումով բարձր ցենզի էինք: Եվ դա է պայմանավորում 90 թվականի եւ 91-ի լավ ընտրությունները: Եթե նկատել եք, դրանից հետո մեզ մոտ ընտրություններ չեն հաջողվում, բացառությամբ 99-ի խորհրդարանական ընտրությունների, երբ հասարակությունը իրոք հավատաց ընտրությունների արդյունքներին: Դա բացառություն էր, որը բերեց հոկտեմբերի 27: Ներկայումս մենք տիպիկ ասիացի ազգ ենք, գտնվում ենք Թուրքիայից ներքեւ, բայց Աղվանստանից դեռեւս բարձր ենք: Մենք 88-ի ազգը չենք:

Բլանշ-Մեր ընթերցողներից Մերին խնդրում է ի մի բերելով անցած երկու ընտրությունները մեկնաբանել եւ ընդդիմության, եւ իշխանության քայլերը առանձին-առանձին: Ինչպես նաեւ մեկնաբանեք ժողովրդի այն ամորֆ հատվածի ազդեցությունը, որոնք մի քանի դրամով ծախեցին իրենց ձայները:

Գիտեք, դատապարտելի է ձայն վաճառելը, բայց դա բնական է: Ընտրությունը բարդ հասկացողություն է եւ մեզ մոտ երբեք էլ դրան լուրջ չեն վերաբերվել: Ձեզ համար տարօրինակ չէ՞ , որ 20 տարվա ընթացքում միայն մեկ սոցոլոգ ունենք, որը, այսպես ասած, թվերը է նկարում: Ինչո՞ ւ սոցիոլոգ չկա: Որովհետեւ դրա կարիքը չկա: Օրինակ, ինչո՞ ւ Կոնգրեսը հաջողություն չունեցավ: Կարճ ասեմ, դու պետք է հաշվի առնես քո էլեկտորատը եւ հասարակության սոցիալական կառուցվածքը: Պետք է հաշվի առնես` քո էլեկտորատը քո գաղափարակիցնե՞ րն են, թե՞ դիմացինի մրցակիցները: Ենթադրում եմ, որ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի էլեկտորատի մի մասը Սերժ Սարգսյանի հակաէլեկտորատն է: Եվ եթե դու ագրեսիվ քարոզարշավ չես անում, նրանք չենք գա քո հետեւից, որովհետեւ նրանք գալիս են միայն տապալելու Սերժ Սարգսյանին, ոչ թե քո խոստացած լավ կյանքի հետեւից:

Օրինակ արեւելքում տոլերանտություն չկա: Եթե դու քո քարոզարշավը անցկացնում ես հանդուրժողականությունից ելնելով, դու հաջողություն չես կարող ունենալ: Հետո, արեւելքին բնորոշ գործոններից է ուժ ունենալը, որը կարող է հակադարձել մրցակցին: Որովհետեւ կարեւոր է ոչ թե ով իրավունքի տեսակետից է խոսում, այլ ով ուժ ունի: Հաջորդ կարեւոր հանգամանքը արտաքին հովանավորությունն է: Եթե դու արտաքին հովանավոր չունես, դու այսօրվա հասարակությունում հաջողություն չես կարող ունենալ: Սա ուրիշ հասարակություն է, սա ուրիշ երիտասարդություն է, սա ուրիշ ուսանողություն է: Եթե ագրեսիվ չես լինում, այն հատվածը, որ գալիս է քո հետեւից, կգնա ուրիշի մոտ: Զարմանալի է, բայց այն էլեկտորատը, որ դեմ էր Սերժ Սարգսյանին, գնաց Բարգավաճ Հայաստան: Բարգավաճի հաջողության մի մասը, իհարկե, հայտնի տեխնոլոգիաներն էին, բայց մյուս կողմից էլ, հանձինս Գագիկ Ծառուկյանի էլեկտորատի մի մասը տեսավ նրա մեջ դրական աուռա ունեցող մարդ: Ի վերջո, նա որպես օլիգարխ, տարբերվում է այլ օլիգարխներից:

Հետաքրքիր մի այլ իրադրարձություն էլ տեղի ունեցավ, որը ցույց է տալիս` հայ հասարակությունը փոխվել է: Երբ նայում ես վերջին երկու տարվա ընթացքում տեսնում ես` Դաշնակցությունը ինչպես իջավ: Սա վկայում է այն մասին, որ Հայսատանում հայ դասական էլեկտորատը դադարում է գոյություն ունենալ: Այսինքն, այն սերունդը, որը խորհրդային միությունից եկել էր եւ նրա համար Ցեղասպանությունը արժեք էր, նոր սերունդի համար դա արդեն արժեք չէ, ցեղասպանություն, Ղարաբաղ: Օրինակ` Կոնգրեսը վերջին հանրահավաքին ասաց, որ մենք չենք ճանաչի Սերժ Սարգսյանի կողմից կնքված ցանկացած պայմանագիր: Ասենք Սերժ Սարգսյանը ստորագրում է պայմանագիր եւ Ղարաբաղը անցնում է Ադրբեջանին: Դու պետք է իմանաս, քո էլեկտորատը կպայքարի դրա համար: Ես ենթադրում եմ, որ չի պայքարի: Իսկ ահա Հանրապետական կուսակցությունը աշխատեց հին վարչական տեխնոլոգիաներով: Միանգամից թոշակառուների ցուցակը վերցրեցին, բերեցին ընտրության: Միաժամանակ պետք է նշենք, որ Հանրապետական կուսակցությունը ունի թիկնազոր: Եթե դու ուզում ես նրանց դեմ պայքարել, դու պետք է ունենաս նաեւ համարժեք ուժ: Դու չես կարող դուրս գալ բոքսի ռինգ եւ կռվի ժամանակ ասել, որ դու պաթեֆիստ ես եւ չես ուզում հարվածել: Մտել ես պայքարի մեջ, կամ դու էդ օրենքնորով ես շարժվում, կամ դու պարվում ես:

Դիանա Մ.-Այս ընտրություններին ի՞ նչ նոր տեխնոլոգիաներ նկատեցիք քարոզարշավի ընթացքում, որ նախորդներին չէիք տեսել:

Թոշակառուների գերազանց ձեւով օգտագործելը, դա էլ էր տեխնոլոգիա` աշխատել որոշակի սոցիալական խմբի հետ: Զուտ տեխնոլոգիական առումով նախորդը ավելի հարուստ էր, այդ DVD-ները, թռուցիկներ:

Դիանա Մ.-Ընդդիմությո՞ ւն է ավելի շատ տեխնոլոգիաներ կիրառում, թե՞ իշխանությունը:

Ոչ մեկը, ոչ էլ մյուսը: Եթե որեւէ հնարք ճիշտ տեղում չի օգտագործված, դա դառնում է անիմաստ: Եթե դու հանրահավաք ես անում, ասում ես` սկսվելու է 6:30 ու սկսում ես 7-ին, դու արդեն քո էլեկտորատին խաբում ես: Հանրահավաքը որպես ընտրական տեխնոլոգիա, բավականին բարդ քաղաքական միջոցառում է: Դու պետք է իմասնաս` ում ես թույլ տալիս հանրահավաքում խոսել: Եթե հանրահավաքում խոսում է Հրանտ Բագրատյանը, որից դու ոչ մի բան չես հասկանում, նշանակում է այդ հարնարահավքը չկայացավ: Ի վերջո, հանրահավաքը նրա համար չէ, որ դու մի բան ասես: Հանրահավաքը նրա համար է, որպեսզի մարդիկ, որոնք հավաքվել են, կոմունիկացիայի միջոցով ոգեւորվեն: Կարեւոր չէ դու ինչ կասես: Կարեւորը, որ նրանք ոգեւորվեն:

Բլանշ-Ի դեպ, հանրահավաքի մասին: Մեր ընթերցողներից Hayq (Armenia)-ն գրում է, որ դեռեւս նախագահական ընտրություններում ընթերցել է ձեր կանխատեսումները եւ հիմա ուզում է իմանալ` ի՞ նչ եք կարծում այսօր ընդդիմության հանարահավաքը կարո՞ ղ է, ի վիճակի՞ է լուրջ եւ վերջնական փոփոխությունների բերել: Ի վիճակի՞ է Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը տապալել այս իշխանությանը` անկախ նրանից` սահմանադրական, թե ուժային մեթոդով:

Ոչ, չի կարող: Հանրահավաքին դուք ոչ մի բան մի սպասեք: Ժողովուրդը հոգեբանորեն սպասում է մի կետի, երբ ինչ-որ փոփոխություն պետք է լինի: Նրա գործը գալ, քվեարկելն է, դրանից հետո մեկ-երկու շաբաթ եւ անկում է ապրում: Տեսել եք բազամաթիվ անգամ չէ, որ քվեարկությունից հետո հանրահավաքի մասնակիցների թիվը նվազել է: Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը չկարողացավ ցույց տալ, որ ուժ է: Ընդդիմության գործողություններում կային գունավոր հեղափոխության տարրեր, սակայն նրանք չունեին դրսից հովանավոր, ուստի եւ հաջողություն չունեցան:

Բլանշ- Haykk-ը գրում է. “Մենք հեղափոխություն ուզում ենք անցկացնել եւ ամեն կերպով գնալ իշխանության գլուխ: Բոլոր տարբերակները փորձել ենք, մեկ ու կես տարի է չի ստացվում: Ի՞ նչ խորհուրդ կտայիք”:

Հեղափոխությունը բարդ քաղաքական գործընթաց է: Ես հիմա չեմ կարող ասել` գնացեք հեղափոխություն արեք, որովհետեւ դա կլինի բռնության կոչ: Ուրեմն ես խորհուրդներ ոչ մեկին չեմ տա: Գնացեք սահմանադրական ճանապարհով:

Բլանշ-Հեղափոխությունները մի կողմ դնենք, ձեր կարծիքով, որքա՞ ն ժամանակ է անհրաժեշտ Հայաստանին որպեսզի բնականոն կերպով ինքնամաքրվի:

Աֆրիկայում արդեն 60-70 տարի է չի փոխվում: Մենք իջել ենք Աֆրիկայի մակարդակին: Ինչքա՞ ն կտեւի, չեմ կարող ասել: Զիմբաբվեյում, օրինակ` նախագահը 27-28 տարի է նախագահ է: Աֆրիկայում 50-60-ականների շատ երկրներ անկախ են ու 40-50 տարի է նույն վիճակն է: Մեզ մոտ գուցե 10 տարի տեւի կամ 20: Ուղղակի հարցը այն է, որ մարդկանց մոտ առաջանում է հիասթափություն: Եթե դու չես կարողանում նորմալ ընտրությունների ճանապարհով իշխանություն փոխել, քեզ մոտ հարց է առաջանում. բա ինձ պե՞ տք է այդ:

Առաջին հերթին մի բան այս ընտրությունների ժամանակ կարողացանք ֆիկսել: Որ հայ դատականների էլեկտորատ չկա: Եթե Սերժ Սարգսյանը ստորգարի Ղարաբաղ կամ ցեղասպանություն զիջող փաստաթուղթ, որեւէ խնդիր չի առաջանա: Ղարաբաղը այլեւս արժեք չէ: Ցեղասպանությունն էլ այլեւս արժեք չէ: Ապրիլի 22-ին ստորագրվեց ճանապարհային քարտեղը: Մեկ շաբաթ խոսեց հասարակությունը ու մոռացավ, գնաց: Մեզ համար կամաց-կամաց արդեն սկսում է արժեք չլինել նաեւ անկախությունը: Մարդիկ սկսում են մտածել, եթե սա է անխակությունը, բա մեզ պե՞ տք է այն: Ղարաբաղի պարագայում, օրինակ, չես կարող քաղաքացուն ասել` գնա, պայքարի: Նա տեսնում է, ինչքան ղարաբաղցի կա, պաշտոն ունի: Երկրորդ, Ժիրայր Սեֆիլյանը, Շուշիի համար գնաց, կռվեց, որ կարող էր զոհվել: Բայց 11 տարի նա նույն Ղարաբաղցու կողմից քաղաքացիություն չի ստանում: Նայեք, ովքեր են բանտերում նստած: Մարդիկ, ովքեր կռվել են: Դրանից հետո որեւէ մեկին հետաքրքիր է, թե Ղարաբաղը կլինի Ադրբեջանի կազմում, թե Հայաստանի:

Այս անտարբերությունը միայն ընտրությունների նկատմամբ չէ, այլ կյանքի բոլոր բնագավառներին է վերաբերվում: Ի վերջո, մի մոռացեք, որ անկախության դեմ հանրաքվեն կայացավ: Հանրաքվեն միայն քվեաթերթիկ գցելը չէ: Մոտավորապես 1 մլն մարդ գնաց Հայաստանից: Այ նրանք անկախության դեմ էին: Հիշեք մի բան, այն պահին, երբ Մեդվեդվն ու Օբաման կվորոշեն Ղարաբաղի ճակատագիրը, կկանչեն Ալիեւնին ու Սարգսյանին, կասեն` գնացեք, անցկացրեք 80 տոկոսանոց հանրաքվե` կողմ ձայներով: Դրանից հետո մեկ-երկու շաբաթ կբողոքեն եւ վերջ: Նույնը վերաբերվում է Ցեղասպանությանը:

Բլանշ- Պետության հիմնավոր կործանման հիմք կարող է արդյոք լինել հասարակության լիակատար անտարբերությունը: Եվ արդյո՞ք մենք մոտ ենք անտարբերության այդ շեմին:

Այո: Մի գուցե եւ մի բան էլ ավել անցել ենք: Շատ դեպքերում անգամ անգամ անտարբերություն չէ, ատելություն կա ընդհանրապես այս իրավիճակի նկատմամբ: Դա նորմալ է, չի կարելի դատապարտել: Եթե մարդ տեսնում է, 20 տարի այդպես է ապրում: Ինքը կարող է փողոցում գնալ եւ իրեն կարող են գալ թիկնազորի անդամները, իրեն ծեծեն, հետո ասեն` կներես, սխալվեցինք, ուրիշին պիտի ծեծեինք, ուղղակի դու էիր մեքենայի մեջ ու դա անպատիժ մնա…

Բլանշ- Ուղղակիորեն մեջբերում եմ Արշակի հարցը. Դուք համամի՞ տ եք Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի հետ այն հարցում, թե ազգային միասնությունը եւ ազգային գաղափարախոսությունը կեղծ կատեգորիաներ են:

Ոչ, ես համամիտ չեմ: Լավ իմացեք, ազգային գաղափարախոսությունը ոչ թե կեղծ կատեգորիա է, այլ ազգային գաղափարախոսություն ընդհանրապես չկա: Չկա այդպիսի բան: Անգամ կեղծ կատեգորիան ենթադրում է արհեստականորեն ստեղծված ինչ-որ հասկացություն է: Ազգային միասնություն կոչվածը մի անգամ եղավ, 88-ին, վերջ: Դա 1000 տարվա մեջ մի անգամ է լինում եւ հնարավոր է, բայց ազգային գաղափարախոսություն, ազգային քաղաքապետարան, ազգային ընդդիմություն… այսպիսի հասկացություններ գոյություն չունի:

Բլանշ-menk-ի հարցերը: Հարգելի պարոն Բադալյան, կապրեի՞ ք արդյոք այլ երկրում: Ի՞ նչ կփոխեիք այս համակարգում: Ի՞ նչ կուզենայիք փոխել վաղվա ազատ Հայաստանի համար:

Ճիշտն ասած ես խիստ կասկածում եմ, որ Հայաստանը երբեւէ ազատ կլինի եւ ես կապրեի այն Հայաստանում, որը կմնտեր Ռուսաստանի կազմի մեջ, որովհետեւ այս երկիրը ապագա չունի: Տեսեք, ասում են` Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի ժամանակ ընտրությունները կեղծվեցին, հետո եկավ Ռոբերտ Քոչարյանը եւ էլի նույն կեղծիքները: Երրորդ նախագահն է գալիս, էլի նույնն է, ուրմեն հարցը նախագահի մեջ չէ, հարցը հասարակության մեջ է: Հասարակությունը այլեւս ի վիճակի չէ պայքարել: Դուք մի նայեք, որ մի 50 հազար մարդ գնաց հանրահավաքի, որ ինչ-որ հատուկ գունդ կա, մի 10-20 հոգի թմբուկ են նվագում, թռուցիկներ կպցնում: Դա տոկոսային առումով շատ թույլ է, որպեսզի 2 միլիոնանոց հասարակությանը ուղղորդի: Այսօր սոցիալական արժեք չէ Ղարաբաղը կամ անկախությունը, այսօր բացարձակ արժեք է մարդու սոցիալական եւ քաղաքական իրավունքները:

Բլանշ-Լավ, հարցնում են`ինչ բարոյական նորմեր, արժեքներ եք առաջարկում նոր սերունդին:

Այսպիսի մի երեւույթ տեղի ունեցավ: ԽՍՀՄ-ից գալիս էր մի սերունդ, որը ունիր ուրիշ արժեքային համակարգը: Եկավ փոքր սերունդը, այդ ամբողջ արժեքային համակարգը խաթարվեց: Հիմա լրիվ ուրիշ արժեքային համակարգ է: Լավ կլինի, որ ժողովրդավարություն, եվրոպական իրավունքներ, մամուլի ազատություն: Ես դա կցանկանամ, բայց գիտեմ, որ դա չի լինի:

Դիանա Մ. – 91 թվականաից մենք ԵԱՀԿ անդամ ենք, 2001-ից Եվրախորհրդի: Մենք այսօր անընդհատ խոսում ենք, որ ասիական երկիր ենք, արեւելյան տիպի երկիր ենք: Ինչո՞վ եք դա բացատրում: Ո՞ր է այդ եվրոպան:Եվրոպան ուղղակի դիզայն է: Թուրքիան էլ է, ի վերջո, շատ ավելի շուտ Եվրախորհրդի անդամ, ԵԱՀԿ անդամ, բայց Թուրքիային դուք կարո՞ղ եք ասել` Թուրքիային եվրոպական երկիր է: Ոչ: Դիզային համար է. եվրոպացի պատվիրակությունների գալ-գնալ, ես իմ ինչ հոդվածներ փոխել, իբրե թե մենք եվրոպացի ենք: Ի՞նչ եվրոպացու մասին է խոսքը: Դուրս եկեք քաղաք ու նայեք: Սա եվրոպական քաղա՞ք է, սա եվրոպական ճարտարապետությու՞ն է: Եթե 8 տարի տարբեր պատճառներով փակվում է “Ա1+”-ը, երբ լրագրողների ծեծում են ու չեն պատժվում, դա եվրոպական արժե՞ք է: Երբ խորհրդարանում ասում են` բոլորը գիտեն, որ օլիգարխները չպետք է լինեն պատգամավոր եւ 10-15 տարի է գործարարը պատգամավոր է ու դրան ուղղակի չեն ասում. հարգելիս, դուրս արի, գնա, դա եվրոպական արժե՞ք է:

Բլանշ-Ավելի մասնավոր հարցերի անդրադառնանք: revolver-ը հարցնում է` ըստ ձեզ ՀԱԿ-ի ներսում կա՞ն իշխանությունների հրահանգով գործող մատնիչներ, որոնք հետ են պահում Կոնգրեսին վճռական գործողություններից:

Ես ՀԱԿ-ի ղեկավար կազմի մեջ չեմ եւ չգիտեմ: Բայց հստահ կարող եմ ասել, այո, իսկ ինչու եք բացառում, որ իշխանությունները իրենց ներսում կարող են ունենալ իրենց ներկայացուցիչները:

Բլանշ-Հարցնում են` ինչ եք կարծում, արժե՞ այս երկրում երեխա մեծացնել:

Այո: Մեծացրեք:

Հարցազրույցի աուդիո տարբերակը, որը ձայնագրվել է օն-լայն հերարձակման ժամանակ կարող եք լսել սեղմելով այստեղ: Հիշեցնեմ, որ հարցազրույցը վարում էր Դիանա Մարկոսյանը եւ ես`Բլանշը կամ Շուշան Հարությունյանը ներկայացնում էի ձեր հարցերը:

Advertisements

Actions

Information

4 responses

15 06 2009
Pahak

Aha buzhvac aghandavori lavaguyn orinak. Gnahatum em Paron Patalyan. Bravo!

15 06 2009
Haykk

Blansh noric aranc hetevelu vor im anunic harc hnchecrel e sovorakan hay anunov handes ekox anbaroyakani zavak, vori masin es zgushacrelei,
du noric arden erkrord angam im anun ogtagorcum es voch im hnchecrac harc talu.

noric em nshum, vor im anun ogtagorcel e mi enicheri u nman harc tvel, da es chem.

chi kjareli aydqan anushdir linel, es arden mtacum em te sa ditavorutyun e.

16 06 2009
blansh

Սիրելի Haykk, /չնայած արդեն վախենում եմ` ճիշտ հասցեատերին եմ գրում, թե ոչ/, հավատացեք, ես իրոք ոստիկանական ծառայությունից չեմ եւ անգամ նման ցանկություն առաջանալու դեպքում էլ պարզապես անկարող եմ պարզել ինչ-որ անունով հանդես եկող մարդը ճիշտ նույն այն մարդն է, ով քիչ առաջ կամ օր առաջ նույն անունով է հանդես եկել, թե ոչ: Ի վերջո, նույն մարդը կարող է տարբեր IP-ների տակ երեւալ կամ “հոսթ”-ը փոխել, ուստի, այն, ինչ հաճախ պահանջում եք բլոգում/եւ ոչ միայն դուք/ պարզ գրաքննություն է:

Այսինքն, ընդհանուր առմամբ լուծում կարող է լինել մեկնաբանությունների դաշտը մոդերացիայի ենթարկել եւ ըստ մեր հայեցողության հաստատել կամ հեռացնելը: Կամ այլ տարբերակ է սպամ բառերի ցուցակում ձեր անունը կամ ձեր կողմից օգտագործված պարամետրերը ներառելը, սակայն, այս դեպքում, դուք կամ ինչպես դուք եք պնդում, ձեր անունից հանդես եկող ցանկացած մարդ, բոլորով կհայտնվեք այդ ցուցակում եւ կհեռացվեք ավտոմատ:

Ես անկեղծորեն կիսվեցի ձեզ հետ բոլոր հնարավոր տեխնիկական լուծումներով: Հիմա, ասացեք ինձ խնդրեմ, ինչպես վարվեմ?

16 06 2009
Haykk

Hargeli Blansh,

ete ushadir lineq andz greluc araj nshum e ir anun ev mail toxum lracnum e mail.
Ev sranic elnelov cragir ir anvan dimac dnum e inch vor yurahatuk u chkrknvox patker.

Ev kap chuni te ed andz ayl hamakargchic kam ayl hostic, ayl Ip-ic kgri, ete na handes e galis nuyn anunov u partadir nuyn mail-ov apa ankax ir ip-ic u host-ic nuyn patkern e haytnvum.

Konkret im depqum ayn patker vor hima tesnum eq.

aysinqn cragir inch vor dzevov ays harci lucum tvel e uxaki petq e vor ayceluner dra nkatmamb ushadir linen, orinak es im anvan tak urishi grarum aneluc zgushacrel em.
Isk Dzer depqum erb harc eq hnchecnum ev naxapes zgushacum exel e , vor hnaravor e grox urishi` minch ayd blogum poster arac, anvan tak e handes galis, Duq shat hangist im asac patkeri mijocov karox eq haskanal kexciq.

Shnirhakalutyun.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s




%d bloggers like this: