Սկզբում ինտերնետում, հետո մամուլում հայտնված մի լուսանկար դարձավ ծառայողական քննության պատճառ:
Արդարադատության նախարարն այսօր նշանակել է քննություն` այդ լուսանկարի և «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում դատապարտյալների պահման ռեժիմի խախտմանը վերաբերող տեղեկատվության հիման վրա:
Թվում է` սովորական լուսանկար է. հինգ տղամարդ` հարմարավետորեն տեղավորված իրենց աթոռներում, ծխում են ու սուրճ ըմպում: Բայց… այդ տղամարդկանցից երեքը ցմահ դատապարտյալներ են, որից երկուսը` ոչ ավել ոչ պակաս «Հոկտեմբերի 27-ի» գործով դատապարտված ոճրագործներ` Էդիկ Գրիգորյան եւ Դերենիկ Բեջանյան: Այդ երրորդն էլ է բավականին հայտնի` «Դրոյի գործով» դատապարտված Արսեն Արծրունի:
Ոճրագործի նկատմամբ առաջացող բնական զգացողությունդ մի պահ եթե զսպես, կարող ես մտածել. է~, ինչ կա ո ր. մինչեւ կյանքի վերջ ազատությունից զրկվածներ են, երեւի լուսանկարվել են, հաջողացրել ուղարկել իրենց հարազատին, որն էլ տեղադրել է համացանցում, որ մյուս բարեկամները չանհանգստանան` տեսնելով, թե ինչքան են գիրացել իրենց դատապարտյալները:
Բայց… լուսանկարում պատկերվածներից մեկը «Ազատամտություն» թերթի գլխավոր խմբագիր, «Շիզոլինի» մականունով հայտնի Արտյոմ Խաչատրյանն է, ով ոչ այլ ով է, քան անցած տարի` Նախագահի ընտրությունների ժամանակ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի տան մոտ ցույցեր կազմակերպողը:
Դե, մինչեւ Արդարադատության նախարարությունում պիտի որոշեն` ինչ-որ ռեժիմ խախտվե՞լ է, թե՞ ոչ, Արտյոմ Խաչատրյանն արդեն հայտարարել է, թե լուսանկարն, իրոք, իրական է, մոնտաժված չէ եւ… ո՞վ չգիտի իր ընկերական հարաբերությունների մասին այդ երեք բանտարկյալների հետ:
Ակնհայտ է, որ Արդարադատության նախարարությունն հայտարարելու է, թե ՀՀ օրենսդրություն խախտում չկա. ճիշտ է խմբակային տեսակցություն չի թույլատրվում, բայց պարոն Խաչատրյանը լրագրող է, որը եկել էր հոդված պատրաստելու:
Այս լուսանկարը` 1999թ
Դե, եթե հայտարարեն, թե առանց Նախարարի գիտության է Արտյոմ Խաչատրյանն հայտվել այդ խցում, այդ նշանակում է` ընդունել, որ Արդարադատության նախարարության ենթակայության տակ գտնվող քրեակատարողական հիմնարկների «տերերը» այլ մարդիկ են:
Սակայն կա նաեւ մի ուրիշ խնդիր… Եթե Արսեն Արծրունին, Էդիկ Գրիգորյանը եւ Դերենիկ Բեջանյանը նույն խցում են, ապա որտե՞ղ է «27»-ի գործով մյուս դատապարտյալը` Աշոտ Կնյազյանը: Գո՞ւցե նա է լուսանկարել… Բայց այսօր Արդարդատության նախարարի մամլո խոսնակը նշեց, թե երեք ցմահ դատապատյալները նույն խցում են` այդպես էլ չբացատրելով` ում նկատի ունի` լուսանկարում պատկերված երեք ցմահ դատապարտյալներին, թե «27-ի» գործով դատապարտվածներին:
Իսկ արդյոք «Դրոյի գործով» դատապարտված Արսեն Արծրունին այն խցո՞ւմ է, որտեղ մնում են «27-ի» գործով դատապարտվածներ Դերենիկ Բեջանյանը, Էդիկ Գրիգորյանը եւ Աշոտ Կնյազյանը: «Ա1+»-ի հարցին` Լանա Մշեցյանը ասաց. «Ես այս պահին չեմ կարող պատասխանել»:
Հիշեցնենք, որ երեք տարի առաջ, երբ «Ա1+»-ի թղթակիցը այցելել էր «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ, «27-ի» գործով երեք դատապարտյալները նույն խցում էին, իսկ Արսեն Արծրունին մնում էր մեկ այլ խցում` ցմահ դատապատվածներ Մանուկ Սեմերջյանի եւ Աշոտ Մանուկյանի հետ: Ինչեւէ, սպասենք Արդարադատության նախարարության ծառայողական քննության` հուսալով, որ այն կտա մի շարք հարցերի պատասխաններ, օրինակ`
Ե՞րբ է արվել լուսանկարը:
Արդյո՞ք նկարում պատկերված ցմահ բանտարկյալները խցակիցներ են:
Եթե այո, երբվանի՞ց է Արսեն Արծրունին այդ խցում:
Ի՞նչ հաճախականությամբ եւ ի՞նչ նպատակով է «Ազատամտություն» թերթի գլխավոր խմբագիր Արտյոմ Խաչատրյանն այցելում ցմահներին:
Ո՞վ է լուսանկարի հետին պլանում երեւացող հինգերորդ անձը:
Ի դեպ, նախարարությունը արդեն 10 տարի է արգելում է լրագրողներին այցելել Նաիրի Հունանյանի խուցը: Ինչո՞ւ:
Եւ այլն, եւ այլն, մյուս հարցերն էլ Դուք կարող եք ավելացնել:
Ի դեպ, գուցե հետաքրքիր կլինեն մեր արխիվից այս հոդվածները. :
ՀՀ առաջին նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի` նոյեմբերի 11-ին ունեցած ելույթը միանշանակ չնդունվեց:.
Նրանք, ովքեր 10 տարի առաջ այս օրը գնացել էին Ազգային ժողով, չէին կարող անգամ երեւակայել, որ օրն այդպիսի տխուր վերջաբան կունենա:
Ուշ երեկոյան սպանվածների դիակները դուրս բերվեցին խորհրդարանի շենքից: Բանակցությունները ահաբեկիչների հետ շարունակվեցին մինչեւ լույս: Նրանց հետ հանդիպեց նույնիսկ այն ժամանակ գործող նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը:
Ընդամենը մի քանի տարի առաջ ոչ միայն հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման մասին խոսք լինել չէր կարող, այլ հակառակը, անգամ միջազգային ամենաբարձր ամբիոնից Ռոբերտ Քոչարյանը խոսում էր ադրբեջանցիների եւ թուրքերի հետ հայերի անհամատեղելիության մասին:
Այն, ինչ կատարվեց հոկտեմբերի 10-ին Ցյուրիխում խիստ անակնալ էր ոչ միայն հայ եւ թուրք լրագրողների, այլ անգամ շվեյցարական կողմի` կազմակերպիչների համար:
Այսօր մեր երկրի համար ամենակարեւոր տոնն է: Վերջապես ձեռք ենք բերել անկախություն: Անկախությունը գին չունի, թեեւ ձեռք է բերվում տքնանքով, արյամբ եւ ցավով: Երբեմն էլ անկախության պտուղները դառն են, բայց անկախությունը քաղցր է: Փակիր թռչնակին ամենաշքեղ վանդակում, իրեն պատեպատ կտա, զրկիր մարդուն ազատությունից` սիրտը կճաքի անզորությունից: Հայաստանի Հանրապետությունը 18 տարեկան է: 1991թ սեպտեմբերի 21-ին հայ հասարակությունը ընտրեց անկախությունը ` հանրաքվեում իր վճռական «այո»-ն ասելով: Հայաստանի քաղաքացիները ընտրեցին անկախությունը` թեեւ այդ պահին այնքան էլ չէին գիտակցում, թե ինչ է երկրին տալու անկախությունը: Անկախ 18-ամյա դժվարություններին եւ կորուստներին` անկախությունն այն ամենամեծ ձեռքբերումն է, որը նվաճել ենք 1991թ-ից ի վեր: Իսկ 18 տարի առաջ դեռեւս Անկախության հանրաքվեի արդյունքերւ չամփոփված` մարդիկ նշում էին այդ իրադարձությունը: Նրանք դուրս էին եկել փողոց` ընտրատեղամաս գնալուց, «Այո» ասելուց հետո: Հանրաքվեի անցկացման օր հաստատվեց սեպտեմբերի 21-ը: Մինչ այդ, իհարկե, փլուզվել էր Խորհրդային Միությունը, սակայն դրանով հանրաքվեի նշանակությունն ամենևին չնվազեց, չնսեմացավ: Ավելին, այն հաստատում է, որ Հայաստանը կայսրությւոնում գտնվող միակ երկիրն է, որը նրա կազմից դուրս է եկել բոլոր միջազգային իրավունքների պահպանումով և վերադարձի ամեն բռնի փորձ դատապարտված է, երբ էլ որ գործադրվի: Սեպտեմբերի 21-ին կայացած ընտրությւոններից երկու օր անց Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովը հրապարակեց քվեարկության արդյունքները, ըստ որի Հանարքվեին մասնակցելու իրավունք ունեցող 2 մլն 163 հազար 967 մարդուց քվեարկության մասնակցել էր 2 մլն 56 հազար 792-ը, այսինքն քաղաքացիների 95,5 տոկոսը: Անկախ ապրելուն կողմ էր քվեարկել 2 մլն 42 հազար, 617 մարդ, դեմէ ընդամենը 0,46 տոկոսը: Որ հանարքվեն անց է կացվել արդար ու թափանցիկ վկայում էին գրանցված 117 դիտորդները 25 երկրներից: Օրենսդիր մարմնին մնում էր ընդամենը վավերացնել որոշումը, այն է` հավատարիմ մնալով ՙՀայաստանի անկախության մասին՚ հռչակագրին, հենվելով մարդու իրավունքների և ազգերի ազատ ինքնորոշման միջազգային նորմերի վրա, նպատակ ունենալով ստեղծել ժողովրդավարական, իրավական հասարակարգ, հիմք ունենալով 1991թ. սեպտեմբերի 21-ի ԽՍՀՄ կազմից դուրս գալու մասին անցկացված հանրաքվեի արդյունքերը, Հայաստանի Հանրապետությունը հռչակեց անկախ: Հաջորդ օրը հրապարակվեց ՀՀ անդրանիկ անկախ օրենսդիր մարմնի դիմումը հայ ժողովրդին. ՙԱզատության ճանապարհին մեզ սպասում են նոր փորձություններ, դա ամենօրյա քննություն է լինելու մեզ համար: Պահպանենեք մեր ոգևորությունը, բայց համակվենք իրապաշտությամբ, շարունակենք մնալ երազող, բայց սթափ դատողությամբ…՚: Շնորհավոր բոլորիս անկախության տոնը: Թող հարատեւ լինի Հայաստանի անկախությունը, եւ ոչ մի հայ մարդ գեթ մի վայրկյան չմտածի` պե՞տք էր մեզ արդյոք անկախությունը: Ինչ եք կարծում, ձեռք բերելով անկախություն, մենք նաեւ շատ բաներ կորցրել ենք? Կորցրել ենք մեր մշակույթը,մեր գիտնականներին, մեր դեմքը, մեր ազգը? Մենք այժմ հանդուրժում ենք այնպիսի բաներ, որոնք առաջ միանշանակ կդատապարտեինք….. Թե ինձ է թվում?….
Մինչ Լեւոն Տեր-Պռտրոսյանի համախոհ ընդդիմությունը պատրաստվում է ամենօրյա հանրահավաքների/ համենայնդեպս քաղաքապետարանը ընդունել է ի գիտություն/, ՀՅԴ-ն բոլորի համար անսպասելի ծայրահեղ քայլի է դիմում.
Թեժ աշունը մտավ իր իրավունքների մեջ:

Ընդունելության քննություններում այս տարի ընդամենը 16 բալ հավաքելով’ կարելի էր դառնալ Մխիթար Հերացու անվան Երևանի պետական բժշկական համալսարանի ուսանող:
Ամեն ինչ սկսվեց նրանից, որ վարչապետ Տիգրան Սարգսյանը մեկ շաբաթ առաջ լոպազություն որակեց ամրագոտիներով չերթեւեկելը: Եվ սկսվեց. ոստիկաններն շատ նկատելի դարձան, ավտոմեքենաները սկսեցին ավելի հաճախ կանգնել ճանապարհային տեսուչի հրահանգով, տուգանքներն ավելացան: Հեռուստատեսությունները սկսեցին «ամրագոտի կապելու քարոզարշավ»:
Վերահսկիչ պալատը վերջին շրջանում ակտիվացրել է պետական չարաշահումների դեմ պայքարը: Առաջին հայացքից` դա հենց այն է, ինչի համար այս կառույցը ստեղծվել է: Ի. Զաքարյանի ղեկավարած հաստատությունն աննկուն կամք է դրսևորում` դիմակազերծ անելով պետության վնասատուներին, գանձարան վերադարձնելով այդ չարաշահումների արդյունքում պետությանը հասցված “առանձնապես խոշոր չափերի” վնասը:
Հետաքրքիր զուգադիպությամբ` վարկերի ու դրամաշնորհների առյուծի բաժինը ստանում է մեկ-երկու շինարարական կազմակերպություն, որոնցից ամենաշատը մեր ականջին է հասնում Գլենդեյլ Հիլզի անունը` էլ Երևան, էլ աղետի գոտի…
Add to iGoogle
Recent Comments